زمان تقریبی مطالعه 2 دقیقه

زایش در زمانۀ اشغال فرانسه

احسان رستمی‌پور
بدون دیدگاه

کامیل به‌تازگی مادرش را از دست داده است و به همین دلیل نامه‌های تسلیت دریافت می‌کند. در میان این نامه‌ها پاکتی بدون امضا و نشانی فرستنده هم هست که قصه‌ای دربارۀ لویی و آنی را تعریف می‌کند. کامیل اما آن‌ها را نمی‌شناسد و ابتدا فکر می‌کند نامه به اشتباه به دست او رسیده. اما سه‌شنبۀ بعد نامۀ‌ بی‌نام و نشان دیگری از راه می‌رسد، و همین‌طور سه‌شنبه‌های بعد، و داستان ادامه پیدا می‌کند. کامیل ناشر و ویراستار است و حدس می‌زند نویسنده‌ای این قصه را به قصد انتشار برای او می‌فرستد، اما خیلی زود درگیر نشانه‌های این نامه‌ها می‌شود و کم‌کم به دنیای رازهای تودرتوی نامه‌ها پی می‌برد و سرگذشت خود را بخشی از رازهای نامه می‌یابد.

همراز، به قلم هلن گرمیون، داستان چند زن است. زنانی که یک چیز آن‌ها را به یکدیگر پیوند می‌زند؛ زایش. در تک‌تک ماجراهای داستان حرف از زایش به میان آمده و‌ نویسنده مدام نگاه‌های متفاوت زنان به زایش را از طریق سرگذشت رازآلود شخصیت‌هایش روایت می‌کند.

وجه پررنگ دیگر همراز اتفاقات جنگ است. داستانی که هر هفته بخشی از آن به دست کامیل می‌رسد، در پاریس دوران جنگ جهانی دوم می‌گذرد، پاریسی که در التهاب اشغال آلمان است. ماجراهای جنگ جهانی دوم از ابتدای قصه موازی با روایت اصلی پیش می‌آید و آرام آرام با قصه اوج می‌گیرد. در بخش‌هایی از داستان نقش جنگ پررنگ‌تر و پاریس زیر پای سربازان آلمانی فتح می‌شود. با وجود این جنگ موضوع اصلی داستان نیست، صرفاً بستر مناسبی است که نویسنده از آن برای پیش بردن داستان بهره می‌گیرد. گرمیون زایش را با مرگ پیوند می‌زند و جنگ را همراه داستان می‌کند و‌ در خلال آن از احوال فرانسۀ گرفتار جنگ می‌گوید.

با چرخش‌هایی که مدام در داستان رخ می‌دهد، هر بار پیش‌بینی خواننده از سیر حوادث نقش بر آب می‌شود. این چرخش‌ها با افشای رازها اتفاق می‌افتد، رازها سؤالی را پاسخ می‌دهند و سؤال جدیدی ایجاد می‌کنند. هربار که رازی افشا می‌شود، سیر قصه و نظر خواننده را نسبت به شخصیت‌ها تغییر می‌دهد و این بازی تا انتهای کتاب ادامه دارد و همراز را اثری پرکشش می‌کند.

همراز داستان خوشخوان و روانی است و می‌تواند به فهرست کتاب‌های پرفروش داستانی این روزها اضافه شود. ترجمۀ کتاب هم از انوشه برزنونی است که قبلاً کتابی از پاتریک مودیانو ترجمه کرده بود. همچنین بخشی از ترجمۀ روان این کتاب حاصل کار ویراستارانش است. آن‌طور که در صفحات ابتدایی آمده، این کتاب آخرین کتابی است که نازنین دیهیمی، ویراستار و مترجم جوان و فقید، ویرایش کرده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *